terça-feira, 10 de janeiro de 2017

δεν ελπίζω τίποτα

Που πάμε; Μη ρωτάς! Ανέβαινε, κατέβαινε. Δεν υπάρχει αρχή, δεν υπάρχει τέλος. Υπάρχει η τωρινή τούτη στιγμή, γιομάτη πίκρα, γιομάτη γλύκα, και τη χαίρουμαι όλη. Καλή είναι η ζωή, καλός ο θάνατος, η Γης στρογγυλή και στερεή, σα στήθος γυναικός στις πολυκάτεχες παλάμες μου. Δίνουμαι σε όλα. Αγαπώ, πονώ, αγωνίζουμαι. Ο κόσμος μου φαντάζει πλατύτερος από το νου, η καρδιά μου ένα μυστήριο σκοτεινό και παντοδύναμο. Αν μπορείς, Ψυχή, ανασηκώσου απάνω από τα πολύβουα κύματα και πιάσε μ' ένα κλωθογύρισμα του ματιού σου όλη τη θάλασσα. Κράτα καλά τα φρένα σου να μη σαλέψουν. Κι ολομεμιάς βυθίσου πάλι στο πέλαγο και ξακλούθα τον αγώνα. Ένα καράβι είναι το σώμα μας και πλέει απάνω σε βαθιογάλαζα νερά. Ποιος είναι ο σκοπός μας; Να ναυαγήσουμε! Γιατί ο Ατλαντικός είναι καταρράχτης, η Νέα Γης υπάρχει μονάχα στην καρδιά του ανθρώπου, και ξαφνικά, σε στρόβιλο βουβό, θα βουλιάξεις στον καταρράχτη του θανάτου και συ κι όλη η γαλέρα του κόσμου. Χρέος σου, ήσυχα, χωρίς ελπίδα, με γενναιότητα, να βάνεις πλώρα κατά την άβυσσο. Και να λες: Τίποτα δεν υπάρχει! Τίποτα δεν υπάρχει! Μήτε ζωή, μήτε θάνατος. Κοιτάζω την ύλη και το νου σα δυο ανύπαρχτα ερωτικά φαντάσματα να κυνηγιούνται, να σμίγουν, να γεννούν και ν΄ αφανίζουνται, και λέω: -"Αυτό θέλω!" Ξέρω τώρα. δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά, ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος. Αυτό θέλω. Δε θέλω τίποτα άλλο. Ζητούσα ελευτερία. 

Nikos Kazantzakis, Ascese

Há uma tradução inglesa disponível online - uma belíssima tradução. Mas nada, nada, nada como a língua grega. Aqui fica o passo

Where are we going? Do not ask! Ascend, descend. There is no beginning and no end. Only this present moment exists, full of bitterness, full of sweetness, and I rejoice in it all.
Life is good and death is good; the earth is round and firm in the experienced palms of my hands like the breast of a woman.
I surrender myself to everything. I love, I feel pain, I struggle. The world seems to me wider than the mind, my heart a dark and almighty mystery.
If you can, Spirit, rise up over the roaring waves and take in all the sea with an encircling glance. Hold the mind fast, don't let it be shaken. Then plunge suddenly into the waves once more and continue the struggle.
Our body is a ship that sails on deep blue waters. What is our goal? To be shipwrecked!
Because the Atlantic is a cataract, the new Earth exists only in the heart of man, and suddenly, in a silent whirlpool, you will sink into the cataract of death, you and the whole world's galleon.
Without hope, but with bravery, it is your duty to set your prow calmly toward the abyss. And to say: "Nothing exists!"
Nothing exists! Neither life nor death. I watch mind and matter hunting each other like two nonexistent erotic phantasms - merging, begetting, disappearing - and I say: "This is what I want!"
I know now: I do not hope for anything. I do not fear anything, I have freed myself from both the mind and the heart, I have mounted much higher, I am free. This is what I want. I want nothing more. I have been seeking freedom.

Sem comentários:

Enviar um comentário